OCZU MONY nie czytałam, a po KOCIE OGRODNIKA zaczynam tego żałować... i wielce prawdopodobne jest, że sięgnę i po tę pozycję Thomasa Schlesser'a. Jednak KOT OGRODNIKA! To o nim pragnę napisać parę słów, refleksji, przemyśleń. Cóż - bo to jest książka refleksyjna, poetycka, skłaniająca do przemyśleń.
Pozornie mamy całkiem zwyczajny opis fabuły. Jest mężczyzna, postawny ogrodnik, który ma kotka - chorego kotka. Samotnik i zwierzę, całkowicie zdane na łaskę i niełaskę człowieka. Pisarz bierze na warsztat emocje, więź człowieka z naturą, wzrost i kwitnienie. Lecz to nie tylko to - bohaterem tej historii jest bowiem POEZJA. Życie jako poezja, życie przeplatane poezją - i opowieściami.
Fabularnie KOT OGRODNIKA nie jest wyjątkowy, ale emocjonalnie - mówi wiele. Mówi czule. Mówi wierszem. Chyba najbardziej podoba mi się w tej książce możliwość odkrywania pisarskich inspiracji i także szansa, by samemu się zainspirować. Nagle dostrzegamy w codzienności niecodzienność, wyjątkowość. Rzeczy dzieją się i każda z przeżytych chwil może być cudem.
Dostajemy - my, czytelnicy - poza delikatną, wrażliwą na każdy ruch narracją... moc wiedzy literackiej podanej w niesamowity sposób. KOT OGRODNIKA, to życiorysy poetów i pisarzy, to wzrost myśli, to pieśń do przyrody, do kwiatów, drzew i wszelkich stworzeń. Tę opowieść czyta się miękko, jak miękkie potrafi być kocie futerko. Pragnę także wspomnieć, że dla miłośników psów także będzie to książka idealna. Generalnie - dla każdego, kto kocha świat, przyrodę, zwierzęta i... literaturę, KOT OGRODNIKA będzie bramą do tajemniczego ogrodu wzruszeń.
Na uwagę zasługuje również wydanie od Wydawnictwa Literackiego. Okładka jest znakomita, piękna, idealna (Little White Kitties: Into Mischiew autorstwa Nathaniela Curriera i Jamesa Merritta Ivesa 1971). Jest też oczywiście kwestia doskonałego przekładu Jakuba Jedlińskiego - gratuluję! A książkę POLECAM.
w ogrodzie wzruszeń
Wydawnictwo Literackie
egzemplarz recenzencki
π








Poczułam ochotę na tego typu smakowitości literackie.
OdpowiedzUsuń